عطر

غبار شهر پر از ازدحام رهگذران

چراغ عشق

در این خانقاه بی رونق

بدون هیزم و سرد و سیاه و خاموش است

خرابه ایست دیاری که عشق مُرده در آن

و مُرده شوی خانه ی متروکی

که خالی از می و معشوق و عطر آغوش است

سقوط

عمریست غرق حسرتم و بی نصیب و دور

از شهر آرمانی و از آرمان خویش

مانند موشکی که به مقصد نمی رسد

من هم سقوط کرده ام از آسمان خویش

عاشیق

مین گوز ایستیر بیر گوزل رخساره یَه باخماق ایچین
بیر گوز ایله مین گوزل رخساره عاشیق اولموشام

تسخیر

سعی در تسخیر دلها کن که تسخیر جهان

با مسخّر کردن دلها میسّر می شود

رفوزه

زندگی گرچه سخت می گذرد
عاشق روی این عجوزه شدیم

یار غار محافظه کاری
همدم ترس چند روزه شدیم

توی درس شجاعت از آخر
نفر اوّل و رفوزه شدیم