اشعار علیرضارضائی

اشعار فارسی و ترکی علیرضارضائی

اشعار علیرضارضائی

اشعار فارسی و ترکی علیرضارضائی

ملمع ترکی فارسی

بُز بیزیم دیلده «کئچی»دیر،«تکه»دیر، «اوغلاق» است
کفش« باشماق» و زبان«دیل» و ناخن «دیرناق» است

آدم جاهل و خر« اششک آدام»،« لاپ باشی بوش»
اونا احمق دئمه سن چونکو دوزو «آخماق» است

بیر قبیر داشینین اؤستونده یازیلمیشدی بو سؤز
آخرین منزل هر «آج گؤز آدام»« تورپاق» است

هست اون درصد ایرانلی جماعت وارلی
مابقی چاره سیز و آج و سوسوز، چیلپاق است

باجیسی قحبه آدام چاتسا مقاما هر گؤن
میللته هر نه حواله وئره جاق «داششاق» است

زندگانلیق کی یاپیشمیر بیزه، اؤز گؤسترمیر
قوجا آرواد قوجاغى تک، سویوق و بوزلاق است

ای دموکراسی سنی گؤزله ییریک، چوخداندیر
یولدا قالمیش گؤزوموز لاپ کؤر اولوب،«ایسلاق» است

ای غم و غصه بیزی ترک ائله، گم شو، سیکتیر
گئت اونون یانینا کی بوش بئیین و قورخاق است

هر قدَر گؤجلو، چوخ اوغلان اولا اینسان اوغلو
اؤلومین آدی گلینجه ایشی اوستورماق است











آجی چکن

سس سیز دیر داد ائیله مز
آه و فریاد ائیله مز
آجی چکن آدامی
هئچ بیر شی شاد ائیله مز

گاز گرفتن

مثل سگ هار لاجرم گاز گرفت
آرام نه، با ظلم و ستم گاز گرفت
هر بار به هر کسی که خوبی کردم
هم دست مرا شکست و هم گاز گرفت

رهایی

با عشق رفیق و آشنا خواهم شد
از خویشتن خویش جدا خواهم شد
از مرگ گریز نیست اما با عشق
از زندگی تلخ رها خواهم شد

گئجه لر

ظولمت دی، قارانلیق دی، سحر،صبح اولماز
صوبحین باشینی غصّه کَسَر،صبح اولماز
بوز باغلایاجاق گؤزوم، حیاتیم،گونشیم
حسرت دولو سن سیز گئجه لر صبح اولماز