ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
1 | ||||||
2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
30 | 31 |
به نام ایزد حیّ تعالی
که جان بخشید و ایمان داد ما را
دراین ابیات سُست و پُراراجیف!
لغاتی چند را کردیم تعریف !
خریّت":جیب خالی ّ وعروسی" !
ترقّی" :دستمال و چاپلوسی" !
خیانت ":چیزکی شیرین تراز قند" !
سلامت ":کیمیا"،معدوم" :لبخند" !
صداسیما":چاخان "،بازار":گنداب" !
دبیری" :گشنگی"،بدگوشت" :قصّاب" !
دوا" :سیمرغ"،دکتر ":عاشق پول" !
سبیلومردکِ آمپول زن :"غول" !
گدا":قارون" ورشوه :" پول چایی" !
همیشه کارمردُ م:"خودنمایی" !
پسند مردمان:"خوش رنگ وبویی" !
در اینجا سکّه ی رایج:"دو رویی" !
سعادتمند:" فرد ِ سردرآخور"!
جوان:"علاف"،دانشجو :"کتک خور "!
فلاکت:"دستمزد ِ درس خواندن" !
حماقت:"درصداقت راست ماندن" !
مدیریِّت:" عذاب زیردستان" !
پُر از شور و شعف:"دنیای پَستان" !
وفا:"کشک" و جهنّم:" زن ذلیلی" !
جواب حق پرستان:"مُشت وسیلی"!
اداره:"مرکز ِ تعظیم کردن" !
دودستی رشوه را تقدیم کردن !
فقیر:"آنکس که در فقدان شادی است !
وجود او در این عالم زیادی است" !
غنی:" اَنبان پُر فیس و تکبّر!
که دردزدی بسی دارد تبحّر"!
حیا:"پَشم" و زن:"آقا"،مرد:"نوکر" !
پسر:" بابا"،پدر:"برگ چغندر" !
قدیمی:" زن گرفتن"،نو:"تجرّد"!
قوقولی قو:"زن" ومردانه:" قدقد"!!
نشان کارمندان:"جیب خالی" !
غذا:" بادهوا"،پُز :" نیک وعالی" !
ادب:":عنقا که پشت کوه قاف است "!
به جز بی تربیت بودن خلاف است!
تخصّص:"کشک و بی ارزش لیاقت" !
یگانه رمز پیروزی:"ارادت" !
سبیل:" افسانه"،شایع:"بی سبیلی" !
مُد ِ قرن ِ معاصر :" زن ذلیلی" !
پدر:" تنها نماد ِ شرمساری "!
سبکساری وجلفی،"با وقاری"!
پسر::" موی دراز،ابروی ِ نازک !
که در دخترشدن گردیده چابُک" !
فشار قبر:« ایام نداری
بدهکاری و بیکاری و زاری »!
تقلب:« کار هر ایرانی خوب "!
اگرچه سنتی زشت است و معیوب
گدا: «آن کس که با شد گردنش کج
وایضا دست و پا و باسنش کج »!
ترانه:«چیزکی سُست و مزخرف
که می خوانند آن را با کف و دف »!
پر از فیس و غرور:«آقای شاعر»!
وفا و معرفت :« یک چیز نادر»!
معلم:« آن که اعصابش خراب است
برایش زندگی رنج و عذاب است »!
مدیر:«آن کس که بر میزش بچسبد
به میز گنده و تیزش بچسبد»!
زرنگ:«آن کس که باشد ضدّ اخلاق
وَ دارد توی دزدی فکر خلاق »!
دروغین :« دوستت دارم عزیزم
به پایت زندگانی را بریزم»؟
تبِ شهوت:«غزل ساز و ترانه
اساس شعرهای عاشقانه»!
فراوان توی دنیا:«غصه و غم»!
بهشت و دوزخ و آینده:« مبهم »!
تکبّر:« کار اشخاص فروتن »!
دراین دنیا همیشه بهترین:« من »!
بلای دیدگان و کاهش جان:
«نگار مانکن و مانتوی چسبان»
کلک:«آن کس که مِی پنهان بنوشد
برای نان مصالح می فروشد» !
خجالت:«بی زبانی،روی قرمز »
پُر از خالی:«عزیزم بی تو هرگز»!
توقع:«آن چه بالا رفته اکنون »
پدر:«آن کس که می باشد جگر خون »
هدر:«عمر تو و روز جوانی »
تبانی:«کار آقای فلانی»!
شعور و فهم:« یک چیز کذایی»!
شده کار همه :« مدرک گرایی»
وجودت:«آنچه در خورد ازاله است »!
سرت:«سطلی که سرشاراززباله است»!
صص9-11